آلپاین، اوج زیبایی اسکی
جام جم آنلاین: آیا میدانید اسکی آلپاین، برای افزایش جذابیت و هیجان ورزش اسکی ابداع شده است؟
تا پیش از قرن بیستم اسکی نوردیک رایج بود که یکی از رشتههایش اسکی صحرانوردی بود. اما اسکیبازان منطقه آلپ شروع به اسکی در شیبهای تند کوهها و پیستهای آلپ کردند که جاذبه و هیجان زیادی برای آنها داشت. به این ترتیب اسکی آلپاین یا دانهیل شکل گرفت.
امروزه مسابقات آلپاین بیشترین تماشاگران اسکی را دارد و مسابقات آن در المپیک زمستانی، جام جهانی اسکی و رقابتهای قهرمانی جهان، بسیار پرهیجان است.
اسکی آلپاین 4 رشته اصلی دارد که دو تای آن مارپیچ کوچک و بزرگ است. سوپرجی یا فوقمارپیچ بزرگ سومین رشته آلپاین و اسکی سرعت چهارمین رشته است.
در اسکی سرعت، اسکیبازان گاهی با سرعت بیش از 130 کیلومتر در ساعت اسکی میکنند و رقابت در این رشته و مارپیچ کوچک بسیار پرهیجان، نفسگیر، دشوار و نزدیک است.
کشورهای اتریش، سوئیس، سوئد و نروژ بهترین اسکیبازان آلپاین را دارند.
* * *
آیا میدانید اسکی صحرانوردی، ریشه در دورههای پیش از تاریخ دارد؟
60 اسکی صحرانوردی به صورت امروزی از قرن نوزدهم میلادی رایج شده است. در آن قرن، مردم اسکاندیناوی و شمال سرزمین کانادا و برخی مناطق دیگر در زمستان برای رفتن از جایی به جای دیگر اسکی صحرانوردی انجام میدادند. البته تخته اسکی آنها چوبی بود، همچنین با اسکی صحرانوردی به شکار گوزن و دیگر جانوران وحشی میرفتند. اسکی صحرانوردی از رشتههای اصلی مسابقات اسکی است.
آیا میدانید بیشترین عناوین قهرمانی در تاریخ مسابقات جام جهانی اسکی را چه کسی به دست آورده است؟
انیگما راشتن مارک، اسطوره اسکی سوئد به این توفیق رسیده. او در دوران قهرمانی خود، سالهای بهترین اسکیباز جهان بود و در مسابقات جام جهانی اسکی، 86 بار به مقام اول رسید. هرمان، مدیر اتریشی که در 36 سالگی هنوز به حضورش در ورزش قهرمانی ادامه میدهد، نفر دوم در بهترینهای جام جهانی اسکی است. او تا به حال 54 بار فاتح رقابتهای مختلف جام جهانی اسکی شده است
اسکواش
اسکواش (به انگلیسی: Squash، ریشهگرفته از واژگان squeeze together و crush) ورزشی راکتی است که به صورت تکنفره (۲ بازیکن) و دونفره (۴ بازیکن) در زمینی کاملا احاطهشده با دیوارهای معمولاً شیشهای بازی میشود. شیشهای بودن دیوارها تماشای بازی توسط تماشاگران را امکانپذیر میکند. در مسابقههای بینالمللی دیوارهای بیشتری از جنس شیشه در نظر گرفته میشوند.
یکی از دشواریهای اسکواش این است که برخلاف دیگر ورزشهای راکتی، توپ در اغلب اوقات از پشت سر بازیکن میآید. اسکواش با توپ و راکت مخصوص بازی میشود. هدف اصلی این بازی، ضربهای به توپ است که حریف نتواند به راحتی ضربه بعدی را به دیوار بزند و یا به دشواری واکنش نشان دهد.فهرست مندرجات [نهفتن]
۱ تاریخچه
۱.۱ تاریخچه اسکواش در ایران
۲ شیوه بازی
۳ طرحها
۴ منابع
۵ پیوند به بیرون

تاریخچه
اسکواش نخستین بار در در سال ۱۸۳۰ در مدرسه هارو در انگلستان ابداع شد. در سال ۱۸۷۴ این رشته ورزشی و مسابقههای آن در انگلستان رسمیت یافت و در سال ۱۸۸۳ نخستین زمین اسکواش در شهر آکسفورد ساخته شد. در سال ۱۹۱۱ قوانین بازی و ابعاد زمین توسط انگلیسیها ضابطهمند شد و به شکل امروزی درآمد. در سال ۱۹۶۷ فدراسیون بینالمللی اسکواش با شرکت ۷ کشور تاسیس شد و در سال ۱۹۹۲ نام آن به فدراسیون جهانی اسکواش (WSF) تغییر کرد
تاریخچه اسکواش در ایران
اسکواش از سال ۱۳۲۰ با ورود کارکنان انگلیسی شرکت نفت آبادان و ساخت سالن اسکواش برای آنان وارد ایران شد. شهرهای آبادان، اهواز، مسجد سلیمان و تهران ار نخستین شهرهای ایران در راهاندازی این رشته بودند. نخستین فدراسیون اسکواش ایران در سال ۱۳۵۳ به ریاست عباسقلی بختیار و به دبیری دکتر محمد نائینی بنیان نهاده شد، اما پس از یک سال منحل شد و در سال ۱۳۷۲ دوباره راهاندازی شد
شیوه بازی
راکت و توپ اسکواش
بازی با زدن سرویس آغاز میشود و پس از برخورد به دیوار با زاویهای معین وارد زمین سرویس میشود. هر بازیکن به طور یکیدرمیان توپ را با راکت به دیوار روبرو میزند و حریف باید آن را به همان دیوار برگرداند. ضربهها باید با سرعت و زاویهای زده شوند که حریف نتواند توپ را به دیوار روبرو برگرداند. مسابقه اسکواش شامل سه یا پنج گیم و هر گیم دارای 11 امتیاز است
طرحها
گونههای دیگری از ورزش اسکواش که برای گسترش آن طراحی شدهاند:
مینی اسکواش
اسکواش ساحلی
اسکواش باز
منابع
↑ ۱٫۰ ۱٫۱ بانک اطلاعاتی ورزش کشور، کتاب سوم، سال ۸۷-۱۳۸۶. تهران: شرکت برگهای زرد طیف هنر، ۱۳۸۷، ISBN 978-964-04-0366-2.
↑ قوانین اسکواش
سپک تاکرا (Sepak takra )
نام باستانی ورزشی است که در مالایا و کشورهای همسایه یعنی سنگاپور و برونئی انجام میشده است. Sepak در مالایا به معنی لگدزدن و Raga به معنی توپ از جنس خیزران است که در آن بازیکنان ایستاده در دایرههای زمین باید توپ را به سرعت در هوا بدون استفاده از دستها حفظ نمایند. انواع گوناگونی از این بازی در کشورهای آسیای جنوب شرقی انجام میشود. در تایلندtakraw و در فیلیپین sepasepa و در میانمار chingloong و در اندونزی rago و در لائوس kator نامیده میشود.
آخرین مدارک و شواهد نشان میدهد که این بازی در قرن پانزدهم در مالاکا یا ملاکا که یکی از شهرهای تاریخی مالزی میباشد، بازی میشده است. این بازی در اواخر دههی 1930 تغییراتی کرد و در سال 1935 در نگری سمبیلان و در زمان پادشاهی جورج پنجم و در جشن سالروز تاجگذاری sepakraga و در زمین بدمینتون انجام شد. قوانین بدمینتون و سپکراگا با یکدیگر ترکیب و به شکلی جدید و به صورت بازی مهیجی درآمد. با توجه به اینکه مقدمهی این ورزش در سالروز جشن گذاشته شد، بنابراین به Sepak Rega Jubilee نیز شناخته میشود.
به طور کامل مشخص نیست که این بازی چگونه از نگری به مناطق دیگر توسعه یافت ولی در طول جنگ جهانی دوم این بازی خیلی سریع در پینانگ توسعه یافت و در سالهای بعد از جنگ جهانی دوم به خصوص در دههی 50 میتوان مشاهده نمود که این بازی در اکثر کشورها و شهرها و جوامع روستایی انجام میشد به خصوص در مناطقی که مردم مالای به اندازهی کافی بلند قد بودند.
اعتقاد بر این است که این بازی مدرن به وسیلهی سه نفر در پینانگ تکامل و توسعه یافت. در فوریه 1945 قوانین نت و قوانین مشابه با والیبال بوسیلهی Hamid Maidin پایهگذاری گردید. او با محمد عبدل رحمان ( بهترین بازیکن( Raga Bulatan ) و سید یعقوب ملاقات کرد و سعی نمود برای این رشته وضعیت جدیدی ایجاد نماید. آنها از این موضوع بسیار خوشحال بودند زیرا باعث میشد پاسها سریعتر و استیل لگدزدن به توپ متفاوت و ورزشکاران بلند قد بتوانند این بازی را انجام دهند.
اولین رقابت منظم توسط کلوپ سوویم در 16 می 1945 انجام پذیرفت. این رقابت که معروف به Sepak Raga Jaring شد، سبب گردید این ورزش در شبه جزیره مالای و آسیای جنوب شرقی رواج یابد.
در دهه 50 این بازی اکثراً در مدارس و در زمین بدمینتون انجام میشد. بازیکنان فوتبال معمولاً این بازی را انجام میدادند و این به دلیل شباهت آن با فوتبال بود. انجمنهای سپکراگا در شهرهای مختلف مالزی شکل گرفت و بالاخره در 25 ژوئن 1960 در طی سمیناری در پنیانگ، فدراسیون این ورزش شکل گرفت.
نمایندگانی از Kedah و Selangor و Negeri و Penang تعیین گردید و اولین رئیس، آقای مود خیر جوهری بود. سال بعد کشورهای آسیای جنوب شرقی در جلسهای در کوالالامپور پایتخت مالزی جهت مشخص نمودن قواعد استاندارد این بازی دور یکدیگر جمع شدند. جهت ترویج بیشتر این ورزش در مالزی رقابتهای داخلی در سال 1962 برنامهریزی و اجرا گردید. پنانگ برندهی اولین کاپ طلایی خیر جوهری گردید. از ایــــنرو Sepak Rage Jaring یک ورزش مردمی در کشور گردید و سپکتاکرای مدرن، امروزه ورزش ملی مالزی تلقی میگردد.
اولین فرصت برای شناساندن بینالمللی این ورزش با میزبانی مالزی در سال 1965 رخ داد و این بازیهای شبه جزایر آسیای جنوب شرقی بود (بازیهای SEAP که در سال 1959 افتتاح شده بود )
برای اولین بار برای این ورزش مدال تعیین گردید. بحث بسیار طولانی بین مالزی وسنگاپور از یک سو و لائوس و تایلند از سوی دیگر انجام پذیرفت. و سرانجام کمیته بازیهای SEAP ، موافقت خود را با نام جدید این ورزش یعنی SEPAK TAKRAW اعلام نمود SEPAK به معنی لگدزدن در مالای و TAKRAW به معنی توپ بافته شده در تایلند است. همچنین در سال 1965 فدراسیون آسیایی سپکتاکرا (ASTAF )به مدیریت بازیهای آسیایی و در سال 1992 فدراسیون بینالمللی با مدیریت جهانی این ورزش شکل گرفت.
سپک تاکرا همچنان در حال انجام است و در بازیهایی آسیایی BEIJING سال 1990 ، هیروشیما سال 1994 و بانکوک 1998 دارای مدال بوده است. مسابقات زنان در این رشته برای اولین بار در سال 1997 در هشتمین دوره مسابقات جهانی کاپ پادشاهی در تایلند برگزار گردید.
اولین دوره مسابقات در کشورهای خاورمیانه درسال (2003) در مسابقات دهه فجر در ایران با حضور 7 تیم برگزار شد.
1ـ زمین مسابقه سپک تاکرا (Court)
1-1- زمین این بازی 13.4 متر در 6.10 متر است و تا ارتفاع 8 متر از سطح زمین مسابقه نباید هیچ مانعی وجود داشته باشد.
1-2- عرض خطوط مرزی محوطه زمین نباید بیش از 0.04 متر باشد و از لبه زمین بازی به سمت داخل کشیده و رسم میشود.
-3-1 همه این خطوط باید حداقل 3 متر دورتر از همه موانع اطراف باشد.
1-4- خط مرکزی زمین با 0.02 متر باید به طور مساوی سمت چپ و راست زمین را تقسیم کند.
1-5- دایره یک چهارم ( Quarter Circle) در گوشه هریک از خطوط مرکزی با شعاع 0.9 متر از لبه خارجی از خط کناری به خط مرکزی رسم می1-6- شود.
1-7- دایره سرویس ( Service Circle) با شعاع 0.3 متر در راست و چپ زمین رسم می1-8- شود. مرکز این دایره 2.45 متر از خط عقب زمین و 3.05 متر از خطوط کناری فاصله دارد و عرض خط آن 0.04 متر و از لبه خارجی آن تا مرکزش 0.3 متر شعاع دارد.
2 ـ میله
2-1- میله باید دارای 1.55 متر ( برای زنان 1.45 متر ) ارتفاع از سطح زمین و باید به اندازه کافی محکم برای نگهداری تور باشد. از مواد بسیار سخت ساخته شده و 0.04 متر شعاع آن می2-2- باشد.
2-3- میله باید به طور قائم در 0.3 متری از خطوط کناری و روی خط مرکزی محکم ثابت گردد.
3 ـ تور
3-1- تور باید از ریسمان ریز یا نایلون با شبکه 0.06 متری تا 0.08 متری بوده و عرض آن 0.7 متر و نباید کوتاهتر از 6.10 متر در طول باشد.
3-2- تور باید بوسیله یک زه معمولی یا نایلونی در بالا و پایین آن به صورت دوطرفه لبه3-3- گذاری گردد تا در مقابل کشش مقاومت کند و بوسیله میله3-4- ها تراز گردد. بالای تور باید 1.52 متر (برای زنان 1.42 متر) ارتفاع از خط مرکزی و 1.55 متر (برای زنان 1.45 متر) ارتفاع در روی میله باشد.
4 ـ توپ سپک تاکرا
توپ این بازی باید کروی و از 12 بخش بافته شود و دارای 20 تقاطع باشد. جنس آن الیاف سینتتیک یا مصنوعی یا خیزران معمولی است. اگر از خیزران است، باید دارای 9 تا 11 رشته باشد. محیط آن نباید کمتر از 0.42 متر و بیشتر از 0.44 متر (برای زنان 0.43 تا 0.45 متر) باشد. وزن توپ قبل از بازی نباید کمتر از 170 گرم و بیشتر از 180 گرم (برای زنان 150 تا 160 گرم) باشد.
5 ـ بازیکنان سپک تاکرا
5-1- بازی بین دو تیم ( Regu ) شامل سه بازیکن در هر سو انجام می5-2- شود.
5-3- یکی از سه بازیکن در عقب زمین قرار می5-4- گیرد که به او Back گفته می5-5- شود.
5-6- دو بازیکن دیگر در جلوی زمین قرار می5-7- گیرند؛ یکی در چپ و دیگری در راست که به ترتیب چپ داخلی ( Left inside) و راست داخلی (Right inside )نامیده می5-8- شوند.
6 ـ لباس بازیکنان سپک تاکرا
6-1- بازیکنان مرد باید لباسهای تی6-2- شرت از جنس کشباف بپوشند (لباس زنان تی6-3- شرت یقه گرد همراه با آستین است) و کفشهای بازیکنان باید کفه لاستیکی داشته باشد. پوشش هر چیزی که حریف را در حین بازی به مخاطره بیاندازد ممنوع می6-4- باشد. در هوای سرد بازیکنان اجازه دارند که از لباس ورزشی استفاده کنند.
6-5- لباس بازیکنان باید طوری باشد که ملاحظه و مراعات همه اجزای بدن را بنماید. بازیکنان می6-6- توانند آستین لباسها را بالا بزنند.
6-7- استفاده از هر چیزی که سبب سرعت6-8- دهی به توپ و یا کمک به حرکت سریع بازیکنان گردد ممنوع می6-9- باشد.
6-10- کاپیتان هر تیم باید یک باند بر روی بازوی چپ بپوشد.
7 ـ تعویض بازیکنان سپک تاکرا
7-1- تعویض یک بازیکن در هر زمانی برطبق درخواست مدیر تیم به داور میز هنگامی که توپ در جریان نباشد امکانپذیر است.
7-2- هر تیم اجازه دارد دو بازیکن رزرو داشته باشد ولی فقط یک تعویض در طول یک ست انجام دهد.
7-3- بازیکن تعویضی در یک ست دیگر اجازه تعویض در همان ست را ندارد.
7-4- هر بازیکنی می7-5- تواند برای هر تیمی بازی کند اگر در شروع بازی یا به صورت تعویض وارد زمین گردد و دیگر حق ندارد در طول بازی برای تیم دیگر یا حریف بازی کند.
7-6- هر تیم دارای کمتر از 3 بازیکن اجازه ندارد که به بازی ادامه دهد و برای تیم باخت محسوب می7-7- شود و بازی را از دست خواهد داد.
8 ـ مدیران بازی سپک تاکرا
بازی به وسیله مدیران زیر اداره میگردد:
1ـ یک داور میز
2ـ دو سر داور
3ـ شش خط نگهدار (دو عدد در خطوط اصلی و چهار نفر در خطوط کناری)
9ـ قرعه و گرم کردن
قبل از شروع بازی سرداور با یک سکه یا یک دیسک قرعهکشی خواهد نمود و طرف برنده قرعه حق انتخاب سرویس اول یا زمین را دارا خواهد بود. اولین سرویس با دو دقیقه گرم نمودن برای هر تیم همراه خواهد بود. فقط پنج نفر در زمان زدن سرویس اجازه دارند در زمین به طور آزاد حرکت کنند.
10 ـ قرارگیری بازیکنان در زمان زدن سرویس
10-1- در شروع بازی بازیکنان هر تیم باید در وضعیت آماده قرار گیرند.
10-2- بازیکن عقب یا Back با یک پا در داخل دایره سرویس قرار می10-3- گیرد. پای دیگر او باید خارج از دایره برای زدن توپ برای سرویس باشد.
10-4- دو بازیکن داخلی در زمینی که زننده سرویس می10-5- باشد باید در دایره یک چهارم قرار گیرند.
10-6- بازیکنان تیم حریف یا گیرنده سرویس آزاد هستند که در هر نقطه10-7- ای از زمین قرار گیرند.
قرارگیری بازیکنان در زمان زدن سرویس
11 ـ شروع بازی و سرویس
11-1- تیمی که اولین سرویس را انتخاب کرده ست اول را شروع می11-2- کند. برنده ست اول زمین بازی را عوض خواهد کرد و ست دوم را شروع خواهد نمود.
11-3- پرتاپ توپ با دست و توسط یکی از بازیکنان داخلی برای زننده سرویس (بازیکن Back ) بعد از اعلان امتیاز توسط سرداور انجام می11-4- شود. اگر هریک از بازیکنان داخلی توپ را قبل از اعلان امتیاز سرداور پرتاب کند،11-5- توپ باید دوباره پرتاب شود و به پرتاب کننده اخطار داده شود.
11-6- در زمان سرویس،11-7- سرویس به وسیله سرویس زننده و با پا زده خواهد شد و بعد از آن همه بازیکنان اجازه دارند به طور آزادانه حرکت کنند.
11-8- سرویسی با ارزش خواهد بود که از تور عبور نماید،11-9- خواه تور را لمس نماید یا ننماید و داخل نوار یا زه یا خط مرزی تیم حریف گردد.
11-10- اجرای سرویس بوسیله بازیکن عقب به هر روشی با پا قابل اجراست به طوریکه یکی از پاهایش زمین دایره سرویس را به طور کامل لمس نماید.
12 ـ خطاها
12-1- تیم زننده سرویس در طول انجام سرویس :
12-1-1- بازیکن داخلی که پرتاب کننده سرویس است بعد از اعلان امتیاز توسط سرداور با توپ بازی نماید (توپ را به بالا پرتاب نماید،12-1-2- به توپ ضربه بزند و یا به بازیکن داخلی دیگر بدهد و ….
12-1-3- بازیکن داخلی پایش را روی خط یا خطوط قرار دهد یا تور را در زمان پرتاب توپ لمس نماید.
12-1-4- بازیکن عقب هنگام زدن توپ سرویس،12-1-5- پای دیگرش زمین داخلی دایره سرویس را لمس نماید.
12-1-6- بازیکن عقب توپ را در پرتاب سویس با پا نزند.
12-1-7- توپ قبل از رفتن به زمین حریف،12-1-8- دیگر بازیکنان را لمس نماید.
12-1-9- توپ از تور عبور نماید ولی در زمین حریف سقوط نکند.
12-2- تیم گیرنده سرویس در طول انجام سرویس اعمال گیج کننده انجام دهد یا سروصدا کنند و یا فریاد بزنند.
12-3- هر دو تیم در طول انجام بازی :
12-3-1- بر روی خط مرکزی راه بروند.
12-3-2- هر بازیکنی توپ را در زمین حریف لمس نماید.
12-3-3- هر بازیکنی بدنش وارد زمین حریف گردد خواه از بالا خواه از پایین تور به جز در زمان زدن توپ.
12-3-4- اصابت توپ بیش از 3 بار با بازیکنان در یک توالی.
12-3-5- توپ به بازو برخورد کند.
12-3-6- توپ بر روی بدن بغلتد.
12-3-7- نگهداشتن و ایست توپ زیر بازو،12-3-8- بین پاها یا بدن.
12-3-9- هر جزء بدن یا لوازم بازیکن مثل کفش،12-3-10- پیراهن،12-3-11- هدبند و … تور یا میله یا صندلی سرداور را لمس نماید یا به زمین حریف پرتاب شود.
12-3-12- توپ با سقف،12-3-13- کف،12-3-14- دیوار یا با هر شی دیگری برخورد نماید.
12-3-15- هر بازیکنی بیش از حد لازم در انجام بازی تاًخیر ایجاد نماید.
13 ـ تعویض سرویس
هنگامی سرویس تعویض خواهد شد که خطایی از تیم زننده سرویس دیده شود یا تیم زننده سرویس در هنگام برگشت توپ آنرا ضایع نماید.
14 ـ وقت استراحت
هر تیمی میتواند برای یک دقیقه در طول هر ست از بازی هنگامی که توپ در جریان بازی نباشد توسط مدیر تیم یا مربی درخواست وقت استراحت نماید. فقط 5 نفر اجازه دارند که در خط اصلی در وقت استراحت قرار گیرند.
15 ـ امتیازشماری
امتیاز به تیم زننده سرویس داده خواهد شد اگر تیم حریف بر طبق قوانین مندرج در بخش 12 خطا کند یا به تیم مقابل داده خواهد شد اگر تیم زننده سرویس بر طبق قوانین مندرج در بخش 12 خطا کند.
16 ـ سیستم امتیازات
16-1- امتیاز پیروزی در هر ست 21 می16-2- باشد مگرآنکه امتیازات 20-20 گردد که در آن هنگام با اعلان سرداور،16-3- بازی تا 25 ادامه خواهد یافت تا تیمی دو امتیاز جلو بیافتد.
16-4- در پایان ست اول و ست دوم،16-5- 2 دقیقه استراحت داده می16-6- شود.
16-7- اگر دو تیم هر یک در یک ست پیروز گردند،16-8- ست سوم Tie Break نامیده می16-9- شود.
16-10- قبل از Tie Break سرداور با سکه یا دیسک قرعه16-11- کشی می16-12- کند و برنده قرعه،16-13- زننده اولین سرویس خواهد بود.
16-14- زمین بازی در Tie Break با رسیدن هر تیم به امتیاز 8 تعویض خواهد شد. امتیاز پیروزی در این ست 15 می16-15- باشد مگرآنکه امتیازات 14-14 گردد که در آن هنگام با اعلان سرداور،16-16- بازی تا 17 ادامه خواهد یافت تا تیمی دو امتیاز جلو بیافتد.
17 ـ توقف موقت بازی
17-1- سرداور می17-2- تواند بازی را به طور موقت متوقف نماید در زمانی17-3- که امری سبب اختلال یا جلوگیری از بازی گردد یا هر صدمه17-4- ای که به بازیکنان برسد که نیاز به رسیدگی فورای داشته باشد ولی نباید بیش از 5 دقیقه باشد.
17-5- بازیکن مصدوم تا 5 دقیقه می17-6- تواند درمان شود یا استراحت کند ولی بعد از 5 دقیقه اگر بازیکن نتواند ادامه دهد باید تعویض گردد. اگر بازیکن مصدوم تعویض گردد،17-7- امتیاز به جریمه توقف بازی به تیم مقابل داده خواهد شد.
17-8- در چنین توقفی در بازی،17-9- هیچ بازیکنی اجازه ندارد که جهت نوشیدن یا هرگونه رسیدگی و کمک زمین را ترک نماید.
18 ـ انضباط
18-1- هر بازیکنی باید قوانین بازی را رعایت نماید.
18-2- فقط کاپیتان تیم اجازه دارد که در طول بازی به سرداور بازی نزدیک گردد.
19 ـ جریمه
قانونشکنیهای زیر سب جریمه میشود :
19-1- مشاهده اختلاف نظر زبانی یا عملی بازیکنان یا تماشاچیان با نظرات هر داور.
19-2- استفاده از سخنان زشت یا فحش به هریک از داوران بازی از طرف بازیکنان یا تماشاچیان.
19-3- استفاده از حرف یا عملی بیجا و ناشایست به منظور نفوذ در تصمیم داوران.
19-4- ترک زمین بی19-5- اجازه سرداور (به جز بین ست19-6- دوم و سوم).
19-7- واگذار نمودن توپ به حریف بوسیله زدن با پا.
19-8- ارتکاب اعمال غیر ورزشی و ناجوانمردانه.
19-9- نقض دستورات و قوانین بازی.
بازیکنانی که قوانین را نقض کنند (موارد فوق) به وسیله سرداور جریمه خواهند شد. سرداور میتواند از یکی از کارتهای زیر استفاده نماید :
1ـ کارت زرد یا اخطار
- 2 کارت قرمز یا اخراج
کارت قرمز به اعمال عمدی بازیکنان داده خواهد شد که این اعمال به شرح زیر میباشند :
پافشاری در تکرار خطا و بدرفتاری بعد از گرفتن اخطار.
رفتار خشن و شدید (مثل ضربه، اعتصاب، لگدزدن و تفانداختن و …. )
استفاده از الفاظ زشت و فحش.
توجه : هر بازیکنی که کارت قرمز بگیرد باید زمین بازی را ترک نماید و نیروهای انظباطی و انتظامی باید همراه او باشند. بازیکن نگران و عصبی اجازه ندارد که بازی نماید تا آرام و مورد تاًیید شود.
20 ـ بدرفتاری مربی تیم
نیروهای انظباطی و انتظامی میتوانند در مقابل مدیر یا مربی تیم یا هر بازیکن تیمی قرار بگیرند اگر بدرفتاری نمایند یا سبب اختلال در طول مسابقه در داخل یا خارج از زمین بازی شوند.
21 ـ مورد کلی
در موقع وقوع هر پرسشی یا بوجودآمدن هر موضوعی در طول بازی که در قوانین آورده نشده باشد، تصمیم داور میز مرجع اصلی و نهایی خواهد بود

سومو، کشتی سنتی ژاپنیها
در ژاپن از طرفداران زیادی برخوردار است
مورخان و تاریخ نویسان معتقدند که قدمت ورزش کهن سومو (sumo) به دو هزار سال پیش باز میگردد، اگرچه مانند بسیاری از ورزشهای گروهی ژاپنی هرگز به عنوان یک ورزش پیشرفته و حرفه ای تا سده 1600 مطرح نشد و در کل از قوانین دست و پا گیر و سنتی برخوردار بود که تا حدی آن را از سایر ورزشها متمایز میکرد.
سومو نوعی کشتی ژاپنی است و جزو ورزشهای سنتی این سرزمین محسوب می شود. در زمانهای بسیار دور آن را به خدای شینتو (Shinto) نسبت میدادند که مظهر قدرت و استواری بود و امروزه نیز بسیاری از آداب و رسوم و تشریفات مذهبی ژاپنیها به پیروی از شینتو برگزار می شود.
اما اگر بخواهیم پایه و بدنه اصلی این کشتی را مورد بررسی قرار دهیم خیلی ساده است: دو کشتی گیر رودروی هم روی زمینی از خاک رس قرار میگیرند .مناظره آنها با هم جندان طولانی نیست و به ندرت بیش از چند دقیقه به طول می انجامد.
تورنمنتهای سالیانه
همه ساله شش تورمنت در این ورزش برگزار می شود که هر کدام 15 روز به طول می انجامد. سه تا از این تورنمنتها درتوکیو برگزار میشود و بقیه به ترتیب در فوکوکا )Fukuoka( ،ازاکا (Osaka) و ناگویا (Nagoya) انجام میگردد. در راس سلسله مراتب کشتی گیران سومو کسی با لقب (Yokozuna) قرار میگیرد و در حال حاضر تنها یوکوزونا این ورزش، آساشوریو (Asashoryu) می باشد که زاده کشور مغلستان است. هنگامی که یک کشتی گیر به مقام و مرتبه یوکوزونا میرسد، نمیتواند آن را کنار بگذارد، اما با گذشت زمان و پایین آمدن درجه توانایی و قدرت یوکوزونا، وی خود بازنشسته میشود.
Asashoryu قهرمان سوموی ژاپن
سومو کاران نخبه و برجسته 25 تا 35 ساله در سطوح پیشرفته همواره تمرینات سخت و دشوار خود را ادامه میدهند. حجم زیادی غذا میخورند و بلافاصله بعد از غذا می خوابند تا توده چربی و ماهیچه در بدنشان تولید شود. آنها در سوله های مخصوص سومو زندگی میکنند که قوانین سخت و پیچیده ای دارد، مخصوصا" برای تازه کاران گاها" غیر قابل تحمل است.
افتخاری برای ساموراییها
سومو به طور کلی جدا از ورزش به نوعی سمبلی از تمدن و سنت کهن ژاپنیها به شمار میرود و افتخاری بزرگ برای ساموراییهاست.

ژاپنیها اغلب از سومودو (یکی از شاخه ها ی سومو) به عنوان بوشیدوی مدرن (Bushido)(یکی از شاخه های سامورایی) نام میبرند و بسیار به آن می بالند. کشتی سومو از جهاتی شباهتهایی با کشتی رومی-یونانی نیز دارد، در حقیقت وجوه اشتراک زیادی با جودو و آی کیدو (Aikido) دارد.
به همین علت سومو را باید جزیی از فرهنگ غنی ژاپنیها دانست که ریشه در مذهب آنها نیز دارد، حتی بخشی از تعلیمات نظامی ژاپنیها یادگیری سومو است و حتی در زمانهایی که می خواهند حرف از ورزش ملی- وطنی خود بکنند از سومو نام میبرند. البته این ورزش در طول سده های گذشته تغییر و تحول زیادی داشته، مخصوصا" از قرن 15 تا به امروز!
و اکنون سومو بیش از هر زمان دیگری در جهان مطرح و شناخته شده و حتی در برخی کشورها به یادگیری آن مبادرت می ورزند.
پرش بانجی
پرش بانجی (به انگلیسی: Bungee Jumping) ورزشی میباشد که در آن ورزشکار خود را توسط محافظ و طنابی فنردار از ارتفاعی بلند به پایین پرتاب میکند.فهرست مندرجات
۱ تاریخچه
۲ تجهیزات
۳ پرش بانجی در ایران
۴ منبع
۵ پانویس
[ویرایش]
تاریخچه
این ورزش توسط افرادی در دههٔ ۱۹۵۰ میلادی در ابتدا انجام میشدهاست. در همان سالها پس از اینکه تلویزیون بیبیسی در یک برنامه مستند ساختهٔ دیوید فردریک اتنبورو این ورزش و ورزشکارانش را معرفی کرد، بانجی مشتاقان زیادی در دنیا پیدا کرد. این برنامه در جمهوری وانواتو ساخته شدهبود و افرادی حادثهجو با بستن طناب به قوزک پایشان به پایین میپریدند.
منبع
مجلهٔ اینترنتی ورزش

این ورزش به طور مدرن برای اولین بار در آوریل ۱۹۷۹ میلادی در بریستول، انگلستان توسط چهار نفر از اعضای کلوب ورزشهای خطرناک انجام شد و این چهار نفر از روی پل معلق کلیفتون به پایین پریدند.
رهبر این عملیات دیوید کیرک نام داشت که بلافاصله بعد از پایان عملیات دستگیر شد. دیوید چندی بعد به آمریکا رفت و از روی پلهای گلدن گیت و رویال جورج پرید و باعث محبوبیت این ورزش در بین آمریکاییها شد.
تجهیزات
طنابی با قابلیت فنری که ظرفیت فشار و شک ناگهانی را دارد و معمولاً دارای پوشش لاستیکی میباشد.
پوشش ژاکت مانند که روی تن پوشیده میشود.
ساق بند و قوزک بند نیز بر روی پا پوشیده میشوند. قوزک بند از تجهیزات اجباری میباشد. طناب کشدار هم به ژاکت و هم به قوزک بند متصل میشود.
پرش بانجی در ایران
باشگاه پرش بانجی توچال در شهریور ماه سال ۱۳۸۶ برپا شدهاست و از ابتدای سال ۱۳۸۷ به صورت جدیتر به فعالیت خود ادامه میدهد. این باشگاه شامل یک پیست اسکیت، کافی شاپ و دکلی چهل متری میباشد که پرشها از روی آن انجام میپذیرد. در روز افتتاح این مجموعه پیمان ابدی از بدلکاران ایرانی اولین پرش را انجام داد
پینتبال
پـِینتبال (Paintball) یک نوع ورزش گروهی است که به طور کلی دو گروه از بازیکنان سعی در حذف یک دیگر با گلولههای رنگی میکنند.
پینت بال را میشود در فارسی در قیاس با تیراندازی، «رنگاندازی» نامید.
پینت بال یک توپ(گلوله) ژلاتینی (از جنس ژلاتین کپسول دارویی) است. که داخل آن با رنگ خوراکی پر شدهاست و پس از شلیک توسط تفنگ (مارکر مخصوص این ورزش) و برخورد به هدف ترکیده و رنگ آن پخش میشود که این نشانه مورد هدف قرار گرفتن است. به سادگی میتوانید تصور کنید در نگاه اول این ورزش به مانند یک میدان جنگ واقعی است که هر کس که مورد اصابت قرار گرفته و رنگی شود از بازی حذف میشود تا یک تیم کاملاً تیم دیگر را حذف کند. این تنها یکی از ۱۰۰ها سناریوی (داستان) تعریف شده این ورزش است و یا حتی خود شما با توجه به سلیقه شخصی خود یک سناریو تعریف کنید. از این ورزش به دلیل هیجان زیاد آن به عنوان دومین ورزش مهیج جهان یا شطرنج زنده به دلیل فکری بون آن یاد میشود
ورزش پینت بال از سال ۱۳۸۲ به ایران وارد شد و تعدادی لیگ غیر رسمی نیز در این مدت برگزار شد و اولین لیگ رسمی ایران در سال ۱۳۸۷ برگزار شد.
ورزش پینت بال در ایران با رشد خوب و سریعی روبه رو شدهاست و تقریبا در تمام نقاط ایران باشگاههای پینت بال وجود دارند و بسیاری از استانها و شهرها مانند اصفهان، کرمان، ساری، قزوین،کرمانشاه و غیره دارای تیم حرفهای میباشند.
مسابقات بینالمللی palm با حضور کشورهایی از سر تا سر جهان در سال ۱۳۸۷ در ایران (جزیرهٔ کیش) برگزار شد که با قهرمانی تیم IronMen از آمریکا و نایب قهرمانی تیم ملی ایران پایان یافت.
لیگ ایران هر ساله در ۴ دوره برگزار میشود و شامل دسته برتر و دسته ۲ میباشد.
سایت رسمی انجمن پینت بال: http://paintball.ir
جدیدا بحثهایی جهت تبدیل انجمن پینت بال به فدراسیون در جریان هستند. همچنین محل بزرگی در شرق تهران ساخته شده که دارای ۲ فیلد حرفهای چمن مصنوعی و چند فیلد آماتور است (مالک این فیلد مدیر انجمن پینت بال است)
واژههای پرکاربرد این ورزش:
مارکر: اسلحهٔ پینت بال را مارکر(نشانه گزار) مینامند.
هاپر یا لودر: مخزن گلولهٔ اسلحهاست.
بانکر: مانعهای بادی این ورزش را که در مسابقات و به تور کلی استفاده میشود.
گوگلز (Goggles): ماسک محافظ که شامل محافظ چشم (شیشهٔ استاندارد) محافظ گوش و صورت میباشد.
انواع بانکرها:
هر تورنومتر بینالمللی شامل نوع بانکرهای خاص همان مسابقات میباشد که عموما بانکرهایی مشابه در تمام تورنومترها وجود دارد.
تا قبل از سال ۱۳۸۹ بانکرهای بینالمللی Millenium در لیگهای پینت بال ایران استفاده میشد، در سال ۱۳۸۹ بانکرهای palm مخصوص لیگ ایران و لیگ بینالمللی palm طراحی و مورد استفاده قرار گرفت.
دوریتو: بانکری مثلثی شکل (به شکل هرم قاعدهٔ مثلثی)
تمپل: بانکری با اندازهای ۱٫۵ متر به شکل معبد (هرمی قاعدهٔ مربعی)
بریک: بانکری آجر شکل
مایا تمپل: بانکر مانند تمپل با ارتفاع ۲٫۵ متر
سیلندر: بانکری به شکل استوانه
کیک: مانع کوچکی مانند کیک ارتفاع آن کمی از بیم بزرگتر است (۱ متر)
زیپر: به طور کلی زیپر مانع نیست بلکه از چسبیدن هر مانعی به مانع بیم (مانعی خوابیده به ارتفاع ۷۵ سانتی متر) ایجاد میشود و یکی از مانعهای اساسی در حملهها و استراتژیها است. معمولاً زیپر از کنار هم قرار گرفتن بیم و کیک تشکیل میشود ولی در مواردی بیم کنار دوریتو و تامبستون هم قرار میگیرد.
بانکرهایی که در بالا نام برده شد دارای سایزهای مختلف هستند ولی بعضی سایزها مورد استفاده مسابقاتی ندارد.
بانکرهای خاص تورنومترها:
M: مخصوص تورنومتر millenium
نخل: مخصوص لیگ ایران
psp: مخصوص تورنومتر psp
X: مخصوص xball
نویسنده این بخش: خشایار فریدنی
اسلحههای پینت بال:
اسلحههای پینت بال به طور کلی با گاز فشرده کار میکنند.
گاز فشرده مورد استفاده قبلا کربن دی اکسید بود ولی به دلیل نا پاک بودن این گاز و همچنین خطراتی که کپسولها ایجاد میکردند تقریبا منسوخ شد.
در نهایت از هوای فشرده برای تغزیهٔ کپسول اسلحهها استفاده شد.
اسلحههای پینت بال به دو دستهٔ الکترونیکی و مکانیکی تقسیم میشوند. مکانیکی بودن اسلحهٔ پینت بال دلیلی بر غیراتوماتیک بودن آن اصلحه نیست بلکه منظور از اسلحهٔ مکانیکی، اسلحهای است که دارای ماشهٔ مکانیکی بوده.
اسلحهٔ الکترونیکی دارای ماشهٔ الکترونیکی میباشد که به دلیل ماشهٔ الکترونیکی و همچنین قابلیت تنظیم بر روی حالت رمپ و ایجاد تنظیماتی مانند rate of fire (سرعت نواخت گلوله) و دقت بالا در نشانه گیری مورد استفادهٔ حرفهای و مسابقاتی دارند.
رمپ چیست؟
رمپ یک برنامهٔ خود کار برای تنظیم اسلحه برای نواختهای گلولهٔ بالاست. رمپ طبق قوانین مسابقاتی تنظیم میشود و بازیکنان ملزم به رعایت قوانین هستند و در صورت تخلف جریمههای پنالتی در نظر گرفته میشود.
rate of fire چیست؟
سرعت نواخت گلوله را گویند که در اسلحههای حرفهای تا ۹۰ گلوله در ثانیه ثبت شده. ولی در مسابقات حرفهای معمولاً سرعت نواخت گلوله بالا تر از ۱۲٫۵ نمیرود. در لیگ ایران سرعت نوخت گلوله ۱۰٫۵ گلوله در ثانیهاست.

یوگا
یوگا ورزشی جسمی و روانی(فکری) میباشد که در شبه قارهٔ هند و توسط هندوها بوجود آمدهاست.[نیازمند منبع] ریشه یابی دقیق این ورزش که توسط چه شخصی و دقیقآ چگونه بوجود آمده کمابیش ناممکن است چرا که تاریخ شکل گیری یوگا به سالهای بسیار دور برمی گردد.فهرست مندرجات
۱ پیرامون واژه
۲ شناسه و تعریف
۳ چیستی
۴ پیشینه
۴.۱ دوران ودایی (۴۰۰۰ تا ۲۰۰۰ پ.م.)
۴.۲ دوران پیش از کلاسیک (۲۰۰۰ تا ۳۰۰ پ.م.)
۴.۳ دوران کلاسیک (۳۰۰ پ.م. تا ۱۰۰۰ میلادی)
۴.۴ دوران بعد از کلاسیک (۱۰۰۰ تا ۱۷۵۰ میلادی)
۴.۵ دوران جدید (از ۱۷۵۰ میلادی تا کنون)
۵ فواید و ویژگیها
۶ حرکات و حالتها
۶.۱ وضیعت کماندار
۶.۲ وضعیت کمان
۷ ممنوعیت در کشورهای اسلامی
۸ پانویس
۹ منابع
پیرامون واژه
واژه Yoga در اصل از واژهٔ «یوج»(Yuj) در زبان سانسکریت که به معنی یکپارچه سازی و یگانگی آمدهاست. واژهٔ «یوج» با واژگان «یک» و «یگانه» در فارسی خویشاوند است. برخی نیز باور دارند که Yoga از واژهٔ پارسی «یوغ» گرفته شدهاست.
شناسه و تعریف
یوگا از طرفی به معنای «کنترل کردن» آمدهاست و در آن صورت یوگا را میتوان علم کنترل امواج فکر و علم مهار قوای ذهن به منظور تسلطی همه جانبه بر توان بالقوة خود دانست. در این صورت به «روش» این دانش که همانا کنترل قوای تن و فکر است تأکید میشود. با توجه به چنین درکی، یوگا، در کتاب شاندیلیوپانیشاد (Shandilyopanishad)، این گونه تعریف شدهاست: «یوگا عبارت از کنترل امواج ذهنی است.» از طرف دیگر میتوان یوگا را به معنای نظاره کردن و دیدن، در نظر گرفت که در نتیجه یوگا علم نظارة خود و خودشناسی است. بدین ترتیب غایت این دانش آشکار میشود. یعنی واقع شدن در طبیعت اصیل خویش و شکافتن تمامی حجابهای نفسانی. بر همین اساس در باگاواد گیتا (Bhagavad gita) اوج یوگا، رویت ذات درونی از طریق ذهن پاک و خالص شده توصیف شدهاست، و سرانجام یوگا را به معنی «وصل و یکی شدن» نیز ترجمه کردهاند که در آن صورت غرض از انجام تمرینات یوگا آشکار و هویدا میشود. به این معنا، یوگا عبارت است از عملکرد هماهنگ قوای فردی و اتحاد قوای ذهنی (Chitta shakti) با قوای حیاتی تن و حواس (Prana shakti) که منجر به تلخیص انرژی، توسعة آگاهی و در نهایت اتحاد با آگاهی متعال خواهد شد. بنابر این تصور، در رودرایا مالاتانترا (Rudrayamatantra) گفته شده : «یک یوگی، فقط در اتحاد با آگاهی متعال، به تجربة یوگا نایل میگردد.» بدین ترتیب هر کدام از معانی واژة یوگا، قسمتی از این معرفت عمیق باطنی را آشکار میسازد و اختلاف ذاتی در میان آنها دیده نمیشود. یک واژه سانسکریت است .
چیستی
یوگا دارای ابعاد فلسفی و در عین حال کاربردی میباشد. به گفته کارشناسان این ورزش، فلسفه یوگا با روح درونی انسان، گیتی و چگونگی ارتباط و پیوستگی این دو سروکار دارد. تمرینات یوگا میتواند روح انسان را تقویت کند و آن را به آفریننده جهان هستی نزدیکتر کند، تا بدین صورت انسان از لحاظ روحی، درک بیشتری به خود و خدای خود داشته باشد.
یوگا شناختی مستقیم و بی واسطه از ژرفای هستی خویش و هماهنگی با قوانین طبیعت است. این معرفت شهودی در پی سلوکی پی گیر و عشقی صادقانه حاصل میشود. در پی این سلوک، فرد تسلطی همه جانبه بر قوای تن، احساسات و افکار خود پیدا میکند. و در نهایت میتواند خود را از حیطة تغیرات احساسی و نگرانیهای فکری فراتر برده، در عمق قلب خود قرار یابد، جایی که تلاطمات فکری و محیط خارجی قادر نیست تاثیری بر آن داشته باشد. در مورد واژة «یوگاً اختلافاتی دیده میشود، و آن را به معانی :»اتحاد و وصال«، »رؤیت و نظاره«و»کنترل و به زیر یوغ آوردن" به کار بردهاند. نه تنها در مورد ریشة واژة یوگا اختلافاتی دیده میشود، بلکه در تعاریف و توضیحات مشروحی که دربارة یوگا در متون گوناگون آمده نیز تفاوتهایی وجود دارد. این در حالی است که متون کهن و مختلف یوگا، تعاریف متنوع یکدیگر را تأیید کردهاند. ولی در واقع هیچ تعریف مشترکی پیرامون این تجربة عمیق ارائه نشدهاست. ظاهراً در اکثر موارد، زاویة دید اساتیدی که یوگا را تعریف کردهاند با یکدیگر متفاوت بودهاست.
یوگا تعریفی از یک گروه محدودی از تمرینات یا حالت معینی نیست، بلکه بیشتر اشاره به مجموعهای از فنون، از ساده تا بسیار پیشرفته، و احوال باطنی مختلف و در واقع یک سیر و سلوک کامل دارد.
روشن بینان و دانایان بسیاری، بویژه در هند، در پس سالها تزکیه نفس و مراقبههای ژرف، حالاتی متفاوت از آگاهی را کشف و تجربه کردند. مجموعة این حالات و فنون و تعالیمی که برای درک و وصول به این احوال توسط آن مردان خردمند طراحی و دریافت شد "یوگاً خوانده میشود.
هر کدام از این خردمندان، جنبههایی خاص از این معرفت گسترده را مورد توجه قرار داده، براساس آن تعریفی ارائة کردهاند. البته این تعاریف از هم بیگانه نیستند. آنها تماماً در حول خودشناسی و بالا بردن توان فردی و توسعة آگاهی متمرکز میباشند. ولی برخی روش این علم و بعضی غرض از اجرای این فنون و گروهی نیز غایت این تعالیم را توصیف و تشریح کردهاند. بنابر این برای درک بهتر از این معرفت گسترده و نه چندان روشن، مطلوبتر آن است که این تعابیر مختلف را در کنار هم گذاشته و از همة آنها بهره بریم.
پیشینه
به لحاظ تاریخی میتوان سیر تحولات یوگا را در پنج مرحله بررسی کرد:
عصر ودایی (Vedic Yoga)
دوران پیش از کلاسیک (Preclassical Yoga)
دوران کلاسیک (Classical Yoga)
دوران بعد از کلاسیک (Post Classical Yoga)
دوران مدرن (Modern Yoga
دوران ودایی (۴۰۰۰ تا ۲۰۰۰ پ.م.)
هر چند در این دوران مستقیماً از واژة یوگا نشانی نمییابیم، ولی پندارههای قابل استنادی در متون ودایی یافت میشود. منظور از متون ودایی چهار جنگ کهن به نامهای زیر است:
ریگودا Rig veda
ساما ودا Sama V.
یاجور ودا Vajur V.
آتاروا ودا Atharva V.
در واقع کهنترین متون مکتوب و ادبیات بشری همین کتابها هستند. طی تحقیقات باستان شناختی در دو دهة اخیر سرآغاز تمدن در هند از هفت هزار سال پیش از میلاد از ناحیهای نزدیک به دهکدة مهرگر (Mehrgarh) آغاز شدهاست و در هزارة سوم پیش از میلاد منجر به ساخته شدن شهرهای بزرگ و مهمی مثل موهنجو دارو(Mohenjo daro) هاراپا (Harappa) و دلاویرا(Dholavira) شد. این تمدن از شرق گنگ به طرف افغانستان و از ایران به سوی بمبئی توسعه یافت. این تمدن کهن را عموماً به نام تمدن ساراسواتی (Sarasvati) میشناسند. طبق نگرشهای ودایی شعور ناب و وجود متعال که خالق هستی از روی عشق و مهر بودهاست «وداها» را به نوع بشر آموخت تا چگونگی زیستن در همسویی با قوانین «دارماً حفظ شود. به این معنا»وداها«در قلب خود مفهوم»یوگاً را در بر دارند هر چند که تنها از طریق واژگانی چون "تاپاً (Tapah) در این دوران به یوگای اصطلاحی نزدیک میشویم.
برای درک بهتر و کامل «وداها» «ریشیهاً، ودانگا (Vedanga) را بمنظور فهم و استفاده از وداها ارائه کردند.»آنگاً(Anga) به معنای شاخه و بخش است پس ودانگا یعنی اجزاء و شاخههای ودا که شامل موارد زیر میشود.
Kalpa
Shiksha
Vyakarana
Nirukta
Jyotisha
Chandas
از طرفی زمینة دیگری از آموزشهای ودایی به نام اوپاودا (Upaveda) نیز به منظور استفادة کاربردی از وداها شکل گرفت که شامل موارد زیر بود.
Ayurveda (طب ودایی)
Dhanur Veda (ورزش رزمی ودایی)
Sthapatya Veda (معماری ودایی)
Gandharva Veda (موسیقی ودایی)
دوران پیش از کلاسیک (۲۰۰۰ تا ۳۰۰ پ.م.)
متون اوپانیشاد (Upanishad) و نهایتاً باگاواد گیتا (Bhagavad Gita) از دستاوردهای والای این دوران است. در این دوران به صراحت واژة یوگا و ابعاد عملی یوگا قابل بررسی است. مهمترین پیام این دوران شناسایی آتما (Atma) و برهما (Brahma) و طریق همسویی بین آن دو از طریق سلوک و معرفت است. از دیگر دستاوردهای مهم این دوران طبقه بندی سه گانة آگاهی بشری و امکان استقرار و یگانگی در آگاهی(Chatur Avasthanam) یکپارچهاست.
دوران کلاسیک (۳۰۰ پ.م. تا ۱۰۰۰ میلادی)
در این دوران خلاصه و زبدة تمام آموزههای یوگایی تا آن زمان در متنی به نام یوگا سوترا Yoga) Sutra) توسط حکیم و یوگی نامدار هند، پاتانجلی، گردآوری و تدوین شد. به همین دلیل این دوران را به نام دورة پاتانجلی یا دورة یوگای هشت مرحلهای نیز میشناسند. یکی از مهمترین دستاوردهای این دوران طبقه بندی راه عملی یوگا به هشت مرحلهاست:
۱. یاما (Yama)
۲. نیاما (Nyama)
۳. آسانا (Asana )
۴. پرانایاما (Pranayama)
۵. پراتیاهارا (Pratyahara)
۶. دارانا (Dharana)
۷. دیانا (Dhyana)
۸. سامادی (Samadhi
دوران بعد از کلاسیک (۱۰۰۰ تا ۱۷۵۰ میلادی)
در این دوران یوگیها سعی در ارتباط بیشتر با مردم دارند و در نتیجه آموزههای خود را نیز قابل فهمتر ارائه کردهاند. از مهمترین متون در این دوران میتوان به هاتا یوگا پرادی پیکا(Hatha Yoga Pradipika)، گراند سامهیتا(Ghrand Samhita)، شیوا سامهیتا(Shiva Samhita) اشاره کرد. در این عصر تعالیم عملی تر و قابل فهم تر یمثل «هاتا یوگا» گسترش یافت و به موازات آن گروهها و سنتهای گوناگون آموزش این روشها مانند سنت نات (Nath) نیز مورد توجه قرار گرفتند.
دوران جدید (از ۱۷۵۰ میلادی تا کنون)
در اینجا اشاره به دورة حکومت بریتانیای کبیر بر شبه قاره هند ضروری به نظر میرسد. چرا که انگلیسیها بویژه کمپانی هند شرقی مایل به توسعهٔ آموزشهای سنتی معلمین و گوروهای هندی نبود. ولی سرانجام در سال ۱۸۹۳ با سخنرانی سوامی ویوکاناندا (Sw. Vive Kananda) و متعاقب آن ورود سوامی یوگاناندا (Sw. Yogananda) در سال ۱۹۲۰ به آمریکا، یوگا وارد مرحلهٔ امروزین خود شد، یعنی گسترش بیش از حد به کمک وسایل ارتباط جمعی، یافتن مبانی علمی برای تمرینات یوگا، استفادة قاعدهمند از فنون یوگا براساس نگرشهای علمی و سرانجام عوام زدگی و فراموش کردن پیام و اهداف اصلی دانش یوگا
فواید و ویژگیها
یوگا فواید و ویژگیهای گستردهای دارد. توجه کنید که اگر این ورزش به طور مرتب و از سنین پایین (کودکی) شروع و پی گیری شود، فواید آن چند برابر خواهد شد. از فواید یوگا میتوان به نکات زیر اشاره کرد:
تقویت در دقت و تمرکز
تقویت تفکر و روشن بینی و امیدواری
تقویت قدرت تخیل و خلاقیت
تقویت اعتماد به نفس و مثبت گرایی
تقویت قالبیت هماهنگی ذهنی با فیزیکی بدن (کنترل بهتر بدنی)
تقویت اعتقاد (اعتقاد به خالق هستی با برانگیختن قدرت اندیشه و آرامش)
حرکات و حالتها
تمرینات اصلی (وضعیتهای) یوگا که به آنها آسانا نیز گفته میشود، تمرینات کششی بی خطری هستند که به غیر از انعطاف پذیری و تمرکز فکری، خسته گی را از بدن شما دور میکنند.ن • ب • و
حرکتهای یوگا
آساناها پدمآسانا (نیلوفری) · شیرشآسانا (روی سر) · سروانگآسانا (شانهای) · متسیآسانا (حالت ماهی) · اوشترآسانا (شتری) · اوتانآسانا (کرنشی) · پسچیموتانآسانا (کشیده) · بهوجنگآسانا (حالت مار کبرا) · دهانورآسانا (کمانی) · هالآسانا (شخمی) · وجرهآسانا (الماسی) · شاوآسانا (مُرده) · چکرآسانا (چرخی)
دیگر حالتها
پرانایامه (مهار تنفس) · سوریا ناماسکارا (درود خورشید) · مودرا (دستنشانه) · کریا (جنبشها)
جستار وابسته یوگا · راجه یوگا (یوگای شاهی) · یوگای برهنه · سوتراهای یوگا (متون یوگا) · پاتانجالی
در اینجا شما با چند وضعیت یوگا آشنا میشوید:
وضیعت کماندار
این تمرین که به آن تمرین تیرانداز هم گفته میشود، باعث به حرکت در آمدن تقریبا تمامی مفاصل دست و پا میگردد، که این عمل سبب انعطاف پذیری بیشتر این مفاصل میشود. تمرین کماندار به بهبود تعادل فیزیکی و هماهنگی حرکات بدنی کمک فراوان میکند.
برای انجام این وضعیت، برروی زمین بنشینید و پاهایتان را به صورت کشیده به جلو دراز کنید. سپس دستهایتان را آرام آرام دراز کرده و شصت پاها را بگیرید. در حین اینکار، تنفس آرام را نیز فراموش نکنید. هنگامیکه شست پای چپ خود را گرفتهاید و آنرا محکم روی زمین نگه داشتهاید، زانوی راست خود را خم کنید و انگشتان پای راست را به آرامی به سمت گوش راست خود نزدیک کنید. فرض کنید که یک کماندار هستید و پای چپتان یک کمان است، که آنرا ثابت نگه داشتید و با دست راست میخواهید شلیک کنید. در همین حالت بمانید (تا زمانی که خسته شدید) و سعی کنید تمرکز و تنفس آرام را حفظ کنید.
سپس آرام آرام به وضیعت اول باز گردید و چند لحظهای استراحت کنید. بعد اینکار را دومرتبه، اما با پای دیگر تکرار کنید.
وضعیت کمان
این وضعیت به شما کمک میکند تا عضلات پشت بدن خود را تقویت کنید. همچنین این تمرین باعث میشود تا ستون مهرههای شما انعطاف پذیر شوند. از مزایای دیگر تمرین کمان میتوان به باز شدن قفسه سینه و کمک به تنفس بهتر اشاره کرد.
برای تمرین این وضعیت، ابتدا برروی زمین (روی شکم) دراز بکشید. پاها را کمی از هم باز کنید و دستهایتان را دو طرف بدن قرار دهید. تنفس آرام را حفظ کنید. زانوها را خم کنید تا کف پاهایتان به پشت نزدیک شوند. بعد دست هایتان را آرام به عقب ببرید و پاهایتان را از مچ بگیرید.
سپس با دستها، پاهایتان را به عقب بکشید و آرام تنفس کنید. در این حین سعی کنید تمرکز کنید و اصلا عجله نکنید. تا جایی که احساس خستگی نکردهاید در این وضعیت بمانید. بعد چند لحظه استراحت کنید و دوباره به تمرین این وضعیت ادامه دهید.
ممنوعیت در کشورهای اسلامی
در سال ۲۰۰۸ شورای فتوای مالزی یوگا را برای مسلمانان این کشور ممنوع کرد واعلام کرد که این ورزش جسمانی هندی همراه با آموزههایی از هندوئیسم است که میتواند برای اسلام خطرناک باشد ویوگا، تنها شامل تمرینهای بدنی نبوده و عناصر مذهبی روحانی هندو نیز همراه با ذکر و عبادت از اجزای آن به شمار میروند.رئیس این شورا همچنین اعلام کرد که بسیاری از مسلمانان که این ورزش را میکنند، نمیدانند که هدف نهایی آن، یکی شدن با خدای یک مذهب دیگر است.[۱]ولی احمد بداوی نخست وزیر وقت مالزی پس از صدور چنین فتوایی اعلام کرد که شورای فتوا تنها بخش مذهبی و روحانی یوگا را ممنوع کردهاست ومسلمانانی که به این فعالیت بدنی مشغول بوده اما به بخش مذهبی و روحانی یوگا عمل نمیکنند، میتوانند همچنان به کار خود ادامه دهند.[۲]پیش از مالزی یوگا در مصر و سنگاپور نیز برای مسلمانان ممنوع شده بود.
مجله اینترنتی ورزش
متافیزیک
http://www.aftab.ir/articles/sport/other/c6c1178955698_yoga_p1.php
http://www.veda.ir/yoga%20text.htm

اسکیت بورد
اسکیت بُرد (یه انگلیسی: Skateboard) یا تخته اسکیت وسیلهٔ ورزشی کوتاهیاست که از یک دک (تخته) و چهار چرخ تشکیل میشود؛ اطلاعات دقیقی از چگونگی اختراع تخته اسکیت در دست نیست؛ هر چند شواهد کافی وجود دارد که نشان دهد نخستین تخته اسکیت در سالهای بین ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۸ ساخته شدهاست. در گذشته تختههای اسکیت به شیوهٔ تختههای موجسواری و از چوب و فلز ساخته میشد؛ و در شکل آن هیچگونه فرورفتگی وجود نداشت. چرخها در گذشته از فولاد و با ترکیب خاک رس ساخته میشدند؛ وچرخها ا از استحکام کمتری برخوردار بودند. هر تخته اسکیت از چندین قسمت تشکیل شدهاست.فهرست مندرجات
۱ دک (تخته)
۲ محور(تراک)
۳ چرخها
۴ بلبرینگ
۵ سختافزار
۶ منبع
۷ پیوند به بیرون
کفه اسکیت بورد چنین ساخته میشود که چوب افرا را میآورد و به شیوهای متورقانه رویهم قرار میدهند تا ورقه ورقه و طبقه طبقه دیده شود و حالتی مدوّر و هفتلا بگیرد.البته در ساخت کفه از پشمشیشه، خیزران، انگرتیانه، کِولار و حتی پشم الماس بیفروغ نیز استفاده شده است؛ علت استفاده از چنین موادی در ساخت کفه البته افزایش قوت و سختپایی یا همان استحکام و سختی تخته اسکیت است. پهنای کفهها در تختههای اسکیت امروزینه، ۷ تا ۹ اینچ انگلیسی است که معادل با ۱۷٫۷۸ تا ۲۲٫۸۶ سانتیمتر است. درازای کفههای تخته اسکیت بر اساس نمونههای پذیرفته شده فدراسیون اسکیت، بین ۲۸ تا ۳۳ اینچ معادل ۷۱٫۱۲ تا ۸۳٫۸۲ سانتیمتر است. البته انتخاب نوع اسکیت بر اساس درازا و پهنای کفهٔ آن به ترجیح کسی بستگی دارد که میخواهد از آن اسکیت استفاده کند؛ مثلاً اسکیتسواران خیابانی بیشتر ترجیح میدهند که سوار بر اسکیتی شوند که ۷٫۵ تا ۸ اینچ(تقریبا معادل ۱۹ تا ۳۲٫۲۰ سانتیمتر) پهنا دارد؛ و عموماً اسکیتسواران کفهٔ پهن را ترجیح میدهند زیرا که دوام و پایداری آن بیشتر است. گروهی از اسکیتسواران ممکن است از درازتخته[لانگبورد] استفاده کنند؛ در درازتخته، کفه طویلتر است. تختههای اسکیتی که پیشینیان در بین سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ میساختهاند، عموماً پهنتر بودهاست. پیش از سال ۱۹۷۰، تقعر در کفهٔ اسکیت وجود نداشت؛ اما از سال ۱۹۸۰ به بعد تقعر در کفهٔ اسکیت به وجود آمد که به معنی همان فرورفتگی است.
محور(تراک)
محور یا تراک اسکیت برد محصول شرکت ایندیپندنت
دو محور عموماً به کفه اسکیت بورد متصل شدهاند.جنس این محورها از آلیاژ فلزهای گرانبها است.محور چرخها را به کفه اصلی متصل میکنند. محورها از دو بخش تشکیل شدهاند؛ قسمت شاک پد به کفه اصلی پیچ شدهاند؛ و در حقیقت پایهٔ فولادی پیشساخته شده چدنی است که در زیر آن یک چنگک آویختهاست. محور انتقال از طریق چنگگ به کار انداخته میشود. بین قرقره زیربنایی و چنگگ، غلاف حیلهگردان واقع است؛ در آنجا همچنین ابریشمهای ساینده و پولکهای رزین و نیز حلقه ضامن وجود دارد؛ بدینسان است که ساز و کار تشکگونهای برقرار میگردد. هر قدر که عایق برنجی یا فلزی، نرمتر باشد، گرداندن آن آسانتر است. زبانهٔ قبلپیچی مشابه میله بازی بولینگ وجود دارد، که وظیفهاش ایصال این اجزاء به هم است.
چرخها
در انواع اندازهها و شکلها وجود دارند؛ تا برای سبکها و سیاقهای تختههای اسکیت متناسب باشند. اندازههای بزرگتر چرخها که از ۶۵ تا ۹۰ میلیمتر هستند، سریعتر میچرخند، و آسانتر در پریدگیهای پیادهرو حرکت میکنند. اندازههای کوچکتر مثل ۴۸ تا ۵۴ میلیمتر تخته را به زمین نزدیکتر میدارند؛ و باعث میشوند که نیروی کمتری برای شتابانیدن تخته نیاز باشد. چرخها از حیث سختی هم متفاوت هستند. یکای اندازهگیری سختی چرخها در تخته اسکیت، دورومتر است. بعضی اسکیتبردها ریل هم دارد.
بلبرینگ
نمای بیرینگ اسکیت بورد با استاندارد ABEC
هر چرخ اسکیت برد توسط دو عدد بیرینگ یا بلبرینگ روی محور آن نصب می شود. به غیر از تعداد کمی از موارد استثتایی، آنها اندازه استاندارد صنعتی ۶۰۸ با کالیبر داخلی ۸ میلیمتر و قطر ۲۲ میلیمتری در عرض ۷ میلیمتر را دارا می باشند.که معمولاً در ساخت آنها از جنس استیل و همچنین نیترید سیلیکن و سرامیک با تکنولوژی بالا استفاده می گردد. بسیاری از بیرینگهای اسکیت توسط مقیاس اَبِک درجه بندی می شوند. این مقیاس با اَبِک-۱ به عنوان پایینترین شروع شده و به ترتیب ۳، ۵، ۷، ۹ ادامه پیدا می کند. معمولاً این تصویر غلط وجود دارد که نمره اَبِک بالاتر برای بازی کردن مناسب تر است، در حالی که این نمره تنها استقامت بیرینگ را نشان می دهد که الزاما تاثیری روی اسکیت برد ایجاد نمی کند. مقیاس اَبِک همچنین سرعت و طول عمر آنرا برای اسکیت معرفی نمی کند. به طور خاص، این مقیاس چیزی مبنی بر اینکه بیرینگ تا چه حد خوب بار وارد بر محور را تحمل میکند را مطرح نمی کند که در مورد بیشتر کاربردهای آن مقدار شدیدی است. کمپانیهای زیادی مقدار فوق را روی اجناس خود درج نمی نمایند، مانند کمپانی بونز که بیرینگهای مخصوص بازی اسکیت برد با همین عنوان تولید می کند. آنها معمولاً سوییسی یا سرامیکی نامیده می شوند که هردو مناسب برای بازی هستند. هر یک از این بیرینگها حاوی ۷ توپ سرامیکی یا استیل میباشد گرچه پیکر بندیهای دیگری نیز استفاده می شود.
سختافزار
شامل ۸ پیچ که قسمت محور را روی بدنه چوبی استوار میکند و معمولاً دارای استاندارد آلن یا فیلیپس میباشد.

